Аналіз верша Янкі Купалы Явар і Каліна

Аналіз верша Янкі Купалы Явар і Калина Гісторыя стварэння: Верш быў напісаны ў 1910 годзе. Гэта адзін з самых меладычных твораў паэта, які пазней стаў папулярнай песняй. У аснове твора ляжаць фальклорныя матывы і традыцыі беларускіх народных балад. Жанр: Лірычны верш, які мае рысы балады. Тэма: Тэма кахання, вернасці і еднасці чалавека з прыродай. Праз вобразы дрэў аўтар паказвае глыбокія чалавечыя пачуцці. Галоўная думка: Сапраўднае каханне вечнае. Нават калі закаханыя не могуць быць разам у чалавечым абліччы, іх душы злучаюцца ў прыродзе. Верш праслаўляе чысціню і шчырасць пачуццяў. Вобразы-сімвалы: Явар — сімвал мужчынскага пачатку, моцы, надзейнасці і адданасці. Каліна — сімвал жаноцкасці, прыгажосці, пяшчоты і дзявочай долі. Вада (рэчка) — сімвал жыцця і няспыннага руху часу. Мастацкія сродкі: У вершы выкарыстоўваецца адухаўленне (персаніфікацыя): дрэвы паказаны як жывыя істоты, якія размаўляюць, схіляюцца адзін да аднаго, шэпчуцца. Эпітэты: вада студзёная, явар малады, каліна над вадою. Метафары: явар і каліна сплятаюцца галінкамі, што сімвалізуе абдымкі закаханых. Кампазіцыя: Верш пабудаваны на паралелізме паміж жыццём прыроды і чалавечымі адносінамі. Твор вельмі рытмічны і музычны, што дасягаецца праз паўторы і асананс. Выснова: Верш Явар і Калина — гэта гімн каханню. Янка Купала змог перадаць усю глыбіню беларускай душы праз простыя і зразумелыя кожнаму вобразы роднай прыроды. Твор вучыць нас цаніць прыгажосць пачуццяў і вернасць.